ميدانم دريچه پر مـهر قلب تو تا هميشه به رويم باز اسـت.
اگر هيچ صدايي مرا نخواند ، همين بس که صداي مهربان تو آرامم کند.
حتـــي اگـــر در هفـت آســـمان ، يک ستاره هـــم بــه من چــشمک نزنـــــد،
بزرگتــرين دلخوشــي ام چشمان توست کــه يه آسمــان ستاره در آن آشيان دارند.
چـــرا کـــه تو از ســـرزمين خورشيدي و آفتــــاب صميمي نگــاهت مــانـــدني اســت
حتـــي در هجــــوم بـــي رحـــم دردهـــاي زندگــي ،
تنهـــــا نگـــاه پــــر مهــــر تو ســـت که
فــــــردايــــــــي ســـــبــــــز را بــــــــرايـــــــم تــــــــرانــــــــه مـــــــي خــــــوانــــــــد.
مــن بــــي تو پوچم و بـــدون محبت تو از خزان بي مهري افسرده شده
و در زمــــــســـــتــــــان بــــــي مـــــحــــبــــتـــــي مــــي مــــيــــرم.
